Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1
Czy guzek tarczycy to wyrok? Guzki tarczycy to częste zjawisko. Wykrywane są podczas USG tarczycy. Nie sposób rozstrzygnąć na podstawie samego USG, czy są łagodne, czy złośliwe. Określone jest jedynie ryzyko raka, dla danego rodzaju guzka. Aby odróżnić zmiany łagodne od złośliwych, wymagana jest biopsja (BAC, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa). Biopsji wymagają: . wszystkie guzki wyczuwalne w czasie badania lekarskiego, . wszystkie guzki o średnicy powyżej 1 cm w USG, . guzki hipoechogeniczne jednorodne, tzn. ciemniejsze od pozostałego miąższu, . guzki z mikrozwapnieniami (ryzyko raka to 50%), . guzki o zatartych granicach, nie otoczone ciemniejszą otoczką (halo), . guzki o nierównych granicach, . guzki ze zwiększonym przepływem krwi na całym przekroju (typ 3), . wszystkie guzki, jeżeli powiększone są węzły chłonne po stronie guzka. Biopsja tarczycy nierzadko daje materiał nie nadający się do interpretacji. Należy ją wtedy powtórzyć po 3-6 miesiącach, chyba, że istnieje wysokie ryzyko złośliwości guzka. W przypadku licznych guzków, lekarz wykonujący biopsję wybiera te o największym ryzyku złośliwości. Jeden ujemny wynik biopsji to nie wszystko, optymalnie powinno się wykonać ponowną biopsję w odstępie 6-12 miesięcy. Dwa ujemne wyniki biopsji powinny uspokoić i lekarza, i pacjenta. Biopsja wykrywa niektóre raki oraz część zapaleń tarczycy. Zapalenia te to: . ostre zapalenie tarczycy, . podostre zapalenie tarczycy (choroba de Quervaina), . przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto). Operacji tarczycy i dalszego leczenia wymagają guzki, które w biopsji okazują się: . rakiem brodawkowatym lub rakiem niezróżnicowanym, . rakiem rdzeniastym (rozpoznanie tego raka wymaga nierutynowych badań dodatkowych), . guzem oksyfilnym = onkocytarnym (wszystkie, gdyż nie ma możliwości rozróżnienia zmiany łagodnej od raka, ryzyko raka to 15 do 20%), . guzem pęcherzykowym (większość przypadków, gdyż nie ma możliwości rozróżnienia zmiany łagodnej od raka, ryzyko raka to 5%).