Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 1
Które z kolei poronienie nakazuje podejrzewać zespół antyfosfolipidowy? Dylemat lekarza i pacjentki... Zespół antyfosfolipidowy (APS) to choroba znana dopiero od 30 lat. Częstość jego występowania w Polsce jest nieznana. Nieznane są przyczyny. Na szczęście znane jest leczenie umożliwiające urodzenie zdrowego dziecka. Choroba należy do grupy schorzeń z autoagresji, w których organizm "myli się" i produkuje przeciwciała niszczące własne komórki.Takimi przeciwciałami są przeciwciała antyfosfolipidowe, wykrywane aż u 5-20% kobiet z nawracającymi poronieniami (co najmniej 3 poronienia są wskazaniem do takiej diagnostyki): . IgM i IgG antykardiolipinowe, . IgG p/beta-2-glikoproteinie I, . antykoagulant toczniowy (w Polsce rzadko badany). Przeciwciała te zwiększają skłonność krwi do krzepnięcia, zarówno w żyłach, jak i tętnicach. Dotyczy to niestety również naczyń łożyska, prowadząc do niedotlenienia i śmierci dziecka. Dylemat stanowi, kiedy skierować pacjentkę na badania. Standardy mówią, że wystarczy stwierdzić 1 poronienie po 10 tygodniu ciąży ale aż 3 poronienia przed 10 tygodniem, żeby rozpoznać chorobę, gdy obecne będą przeciwciała. Wydaje się, że osobista tragedia matki niezbyt jest ujęta w tych "standardach". Istotna jest zatem czujność w poszukiwaniu objawów występujących czasem w zespole antyfosfolipidowym. Niestety nie są one charakterystyczne tylko dla tej choroby: . zakrzepica żył głębokich (często kończyn dolnych, rzadziej innych okolic), . zakrzepica żył powierzchownych skóry, . zakrzepica tętnicza (udary mózgu u młodych kobiet), . wady zastawek serca (zastawki mitralnej), . zakrzepica naczyń wewnątrznerkowych (nadciśnienie i niewydolność nerek), . zakrzepica naczyń siatkówki oka (przemijające utraty wzroku), . zapalenie stawów (często), . zmiany skórne: . . siność siatkowata (niebieskawe zabarwienie skóry podobne w umiejscowieniu do pończoch-kabaretek, często), . . owrzodznia podudzi, . . owrzodzenia palców. Dodatkowo niepokój powinny wzbudzić wyniki badań laboratoryjnych: . niewielkie obniżenie liczby płytek krwi, . wydłużenie czasu APTT, . anemia o stwierdzonym podłożu hemolitycznym, . przeciwciała przeciwjądrowe (ANA) i inne autoprzeciwciała. Zespół antyfosfolipidowy towarzyszyć może innym chorobom z autoagresji. Najczęstsza z nich to toczeń rumieniowaty układowy (SLE). Leczenie zespołu antyfosfolipidowego jest tylko leczeniem objawowym i ma na celu zmniejszenie nadmiernej krzepliwości krwi. Stosuje się: . kwas acetylosalicylowy (aspiryna, doustnie w małej dawce), . heparynę drobnocząsteczkową (podskórnie, specjalne strzykawki), . heparynę niefrakcjonowaną (dożylnie, w szpitalu), . acenokumarol (doustnie). Sposób dawkowania i ilość leków jedoncześnie stosowanych dobiera się indywidualnie. Kobiety z zespołem antyfosfolipidowym mają zakaz stosowania środków zawierających estrogeny (ich uboczne działanie to dodatkowe zwiększanie krzepliwości krwi): . środków antykoncepcyjnych, . hormonalnej terapii zastępczej w menopauzie.